تبلیغات
پایگاه تخصصی ژئوماتیک و عمران - اندازه گیری فواصل با استفاده از روبان یا سیم فلزی
سه شنبه 2 شهریور 1389

اندازه گیری فواصل با استفاده از روبان یا سیم فلزی

   نوشته شده توسط: تلگرام MzR_F    نوع مطلب :نقشه برداری ،

اندازه گیری فواصل با استفاده از نوارهای فلزی یا پارچه ای جزء کارهای روزمره نقشه برداران است که با مترهای پارچه ای نوارهای فولادی 50متر – 30 متری انجام می شود و در ضمن عمل نوار فلزی روی زمین قرار دارد. دقت چنین اندازه گیریهایی بطور متوسط 5000/1 و با بعضی احتیاط هایی که ضمن عمل انجام محتملاً در این طریقه دقت تا حدود 20000/خواهد رسید.

وسایل:
وسایلی که در اندازه گیری مسافت به طور معمول و موقعی که متر روی زمین قرار دارد به کار می رود عبارتند از:
1-روبان فلزی به طور 20 – 30 – 50 – 100 متر
این روبانها در تجارت به فروش میرسد و به انواع مختلف ساخته می شود. کارخانه سازنده این روبانها را اندازه گیری نموده و طول آنها را در درجه حرارت معینی و با کشش معلومی تعیین نموده است.
2-فیشهای مخصوص
3-ژالن
4-میخ چوبی بطول تقریبی 20 – 25 سانتی متر
5-شاقول
6-مداد – دفترچه و غیره
7-رنگ روغن و قلم مو برای شماره گذاری نقاط.




می توان در اندازه گیریهای کوچک مسافت را به طور افقی و پله کانی اندازه گرفت


طریقه اندازه گیری:
قبل از اندازه گیری باید فاصله ای را که مورد نظر است میخ کوبی نمود. منظور از کمیخ کوبی در اصطلاح نقشه برداری آن است که چون نمی توان فواصل نسبتاً بزرگ را یک دفعه اندازه گرفت لذا آن را باید با به کار بردن میخهای چوبی به طولهای کوچکتر 50متری یا 30 متری و حتی 20 متری تقسیم نمود و بطوریکه کلیه میخها در یک امتداد قرار گیرند ( فواصل میخها متناسب با طول نوار – وضع تو پوگرافی زمین و غیره است و بطور اخص در هر تغییر شیب باید یک میخ کوبیده شود).
قبل از میخ کوبی با استفاده از ژالن امتداد مورد نظر را به قطعات مورد نظر تقسیم می کنند و ژالن گزاری معمولاً با چشم یا استفاده از تئودولیت انجام می شود. موقعی که با چشم باید ژالن گزاری شود و ژالن در ابتدا و انتهای فاصله مورد نظر نصب می شود و سپس نقشه بردار پشت ژالن ابتدا قرار گرفته و به ژالن انتهایی قراولروی می کند. کمک او ژالنهای دیگر را طوری قرار می دهد که در امتداد دو ژالن اول و آخر باشند.
کنند.
چنانچه دقت زیادی مورد نظر باشد و شیب بین A و B یکنواخت باشد می توان بجای میخ از فیش های مخصوصی استفاده کرد.
بدین طریق که نقشه بردار از پشت ژالن A به زالن B نگاه می کند و دو نفر کمک که یک نفر سر متر و دیگری انتهای آن را به دست دارد با استقاده از یک ژالن کمکی خود را در امتداد AB قرار می دهند و پس از اندازه گیری از میخ های فلزی (فیش) برای نشان کردن انتهای متر فلزی استفاده می کنند و این عمل را تکرار می نمایند.
چون در نقشه برداری مسافات افقی مورد نظر است پس از اندازه گیری طول AB باید طول افقی آنرا محاسبه نمایند.
چنانچه دقت زیادی مورد نظر نباشد می توان در اندازه گیریهای کوچک مسافت را به طور افقی و پله کانی اندازه گرفت در این صورت از یک شاقول برای تصویر نمودن روبان روی زمین استفاده می شود.
در موقعی که مسافت به طور افقی اندازه گیری شود برای عامل قضاوت اینکه متر به طور افقی است یا خیر مشکل است در این چنین مواقعی باید یک نفر کمک در کنار بایستد و زاویه متر با شاقول را 90 درجه ببیند و نیز باید سعی کند حتی المقدور فاصله انتهای متر تا زمین از 5/1 متر بیشتر نشود در غیر این صورت کشش متر مشکل بوده و متر به حالت کمانه در می آید که در این صورت از طول آن کاسته می شود.

خطائی که در اثر کمانه ای شدن متر داخل می شود متناسب است با کشش /وزن متر فلزی


پایگاه ملی داده های علوم زمین